Ideale lessen met iPads gezocht…

Grappig te zien hoe ongeveer iedereen tegelijk op vergelijkbare ideeën komt en tegelijkertijd hoe de tijd – en de technologie – rijp is voor deze ontwikkeling.

iPads – en andere tablets – hebben het in zich het onderwijs drastisch om te ploegen. Iedereen zoekt naar manieren waarop dat kan en iedereen vraagt aan iedereen: hoe doe jij dat nou?

In de afgelopen (vakantie = lesvrije periode) week kwamen zo maar twee voorbeelden voorbij, waarop het goed is te letten, en waar mogelijk bij aan te sluiten:

Whats Your Ideal iPad Lesson? – iPads in Education.

is een initiatief van Sam Gliksman @samgliksman.

Kernzin: “Share your success story and learn from form the experiences of others”

http://www.move.nu/category/advies/flapped-classroom/

is een initiatief van Marieke van Osch @mariekemove

Kernzin: Heb je een goed lesidee gekoppeld aan een app? Deel het met me en zorg daarmee dat je één van de eersten bent die kennisneemt van dit innovatieve project!

Zoals het er nu uitziet zal ik volgend jaar helaas niet lesgeven aan kinderen die voorzien zijn van iPads, maar wel aan collega’s die ermee aan het werk zijn.

Ik heb dan ook zelf in mei een site geregistreerd die apptiviteiten heet, maar nog geen inhoud heeft. Moet het vervolg worden van deze Blog, die noodzakelijkerwijs ( bezuinigingen stichting BOOR) ofwel stopt, ofwel door iemand van het Erasmiaans wordt overgenomen.

Ook díe site ( nog wel even vullen) gaat uit van hetzelfde idee: laten we gezamenlijk zoeken naar de kansen die de iPad biedt om onderwijs kwaliteitvol te houden en tegelijkertijd meer toe te snijden op individuele kansen van onze leerlingen.

Ik ga ervan uit dat wij in Nederland zowel gaan samenwerken met Sam als met Marieke c.s.

Delen is vermenigvuldigen, tenslotte

 

7 ideeën voor docenten die iPads willen inzetten

Nu ik met een vriend aan het zeilen ben in Bretagne, heb ik alle tijd – het regent nogal en als de zon schijnt moet ik daar niet al te lang in blijven bakken, merkte ik vandaag – om het afgelopen jaar de revue te laten passeren.
Het iPad traject op het Erasmiaans was voor mij een enorm verrijkende tijd: toen ik op school kwam kende ik het apparaat van naam, versie 2 was net uit. Nu ik weg ga is versie drie uit en geef ik cursussen aan docenten die (overwegen te) starten met lesgeven met behulp van deze tablets.

Op het Erasmiaans zelf is in de groep docenten niet zo heel veel veranderd, als ik de enkele leerlingen die ik afgelopen weken sprak, mag geloven. De meesten geven gewoon les uit het boek, een enkeling durft verder te gaan en laat leerlingen via Google docs zaken inleveren, test vorderingen in het leren van de leerlingen met behulp van eClicker of Socrative. Ik kan me vergissen, maar 1:1 leren ben ik nog niet tegengekomen.

Wat kunnen scholen die gaan beginnen met de invoering van tablets leren uit ‘ons’ traject? Op http://elearninglaura.net/ vond ik via scoop.it zes ideeën voor leraren die iPads willen gaan inzetten, wat uiteindelijk overigens zeven ideeën bleken te zijn. Ik heb Laura toestemming gevraagd – en die toestemming dezelfde dag nog gekregen – haar artikel mogen te vertalen om daar ons traject mee onder de loep te nemen.

1. Begin met het leren
Nieuwe technologieën de klas in dragen kan verandering oproepen, maar het zal een pedagogische aanpak niet vanzelf verbeteren. Wanneer oude routines en ingesleten gewoontes worden aangekaart zullen sommigen dit verfrissend vinden, anderen echter ontregelend. Niemand wil het kind met het badwater weggooien, dus als je als leraar opnieuw naar je planning, werkschema’s en leerdoelen kijkt, zal je je altijd moeten afvragen waarin het leren nu zit.
Ik vraag me oprecht af of we tijdens de leergang niet te gemakkelijk voorbij zijn gegaan aan dit aspect, of we toch niet nog meer hadden moeten”ondertitelen”: waarom is dit een leerzame activiteit en waarom is de iPad daar een geschikt instrument voor…

2. Zorg voor ondersteuning
Waar sommige collega’s vrij gemakkelijk de stap zetten van analoog naar digitaal en vrij snel hun weg vinden in hoe je leren laat ontstaan, hebben anderen steun nodig om hier stappen in te zetten.
Voorbeeldactiviteiten ontwikkelen om te demonstreren en te modelleren hoe je digitaal leren kan inbouwen in bekende lesstructuur zal de collega’s helpen die minder zeker zijn om de stap te wagen. Dit laatste is een zeer reële bedreiging van de verandering: angst om het fout te doen. Ook in de cursussen die ik afgelopen maand in het land gegeven heb hoorde ik die echo. Leraren zijn zo gewend alles beter te weten en te kunnen dan hun leerlingen, dat het zeer beangstigend kan zijn iets te starten waar ze niet geheel zeker in zijn en waarvan ze vermoeden dat hun leerlingen er wel beter in zullen zijn dan zij.
Een mogelijkheid om wat zekerder te worden, is door als trainers of als collega’s of zelfs als leerlingen stappenplannen op te zetten. Een site als snapguide, met bijbehorende app, kan hier helpend zijn. Ook een video-opname kan bij voorbeeld ondersteuning bieden.
We hebben geprobeerd coaching aan te bieden. Dit is echter slechts in sporadische gevallen opgepakt. Hadden we hier nu dwingender moeten zijn?

3. Zorg voor presentaties van leerlingenwerk
Adverteren met excellent leerlingenwerk dient een aantal doelen en het is oh-zo-makkelijk het onderaan je takenlijst te zetten. Leerlingen zien prachtige voorbeelden van hun klasgenoten en kunnen daar hun eigen werk mee verbeteren of zich erdoor laten inspireren. Collega docenten krijgen zo een beeld van het soort producten dat hun eigen klassen kunnen maken. De leerlingen wiens werk wordt getoond en daar complimenten over krijgen zullen zich prettig voelen over wat ze kunnen maken, zeker degenen van wie het werk nooit werd getoond vanwege hun vreselijke handschrift.
Wij hebben dat inzetten van leerlingen slechts ten dele gedaan en dat is eigenlijk jammer! Wat we merkten bij de mini-conferentie waren de glimmende gezichten van de leerlingen aan wie gevraagd was mede te presenteren. Ze toonden hun competentie in het gebruik van de tablet en de wijze waarop ze goed konden verwoorden waarom de ene app wel en de andere niet werkte in de klas of thuis.

4. Zorg ervoor dat er gespeeld kan worden.

Nieuwsgierigheid bij collega's aanwakkeren is niet altijd even eenvoudig. Sommigen hebben langer nodig om overtuigd te raken, anderen zijn bang iets kapot te maken. Gelegenheid scheppen om te spelen met de tablet, zonder dat iets fout kan gaan, zorgt voor vertrouwen. Collega's zullen zo sneller bereid zijn na te denken over hun gedrag in het veranderende klassenmanagement. Bezig zijn met opdrachten en niet alsmaar aantekeningen maken, zal collega's op ideeën brengen terwijl ze met de opdrachten experimenteren. Een voorbeeld tijdens de cursus was het spelen met Lino. Collega's begonnen elkaar te filmen en wat plagerig elkaars 'sticky' te verstoppen. De sfeer was vooral: zeg, hoe heb jij dat nu gedaan. Er werd gelachen, grappen gemaakt… En geleerd.

5. Deel.
Discussies waarbij niet slechts 1 antwoord goed is, geen strijd om wie de beste is en geen andere agenda dan elkaar uit de problemen helpen: dit is essentieel. En moeilijk. Kan je ruimte en tijd vinden om elkaar fysiek of virtueel te ontmoeten om te praten over wat wel en wat niet werkt?

In onze cursus hebben we geprobeerd dit vorm te geven door het verplicht stellen van Blogs. Dit is door slechts een zeer beperkt aantal collega’s opgepakt. In mijn idee hebben we verzuimd te zoeken naar alternatieven voor dit zo belangrijke punt van het delen van problemen en het zoeken naar oplossingen met elkaar. Paste dit nu niet in de cultuur van de school? Wat zou dan wel geholpen hebben?

6. Zorg voor alternatieven, of zelfs maar deeloplossingen.
Collega’s willen niet horen dat iets niet werkt. Eén kleine beperking kan hun het zicht al benemen op alle goede zaken die er met het apparaat mogelijk zijn. Hoe moeilijk het ook is, zeker als je geen technisch expert bent, probeer altijd een alternatief te vinden als een Flash element van een website deze onbruikbaar maakt op een iPad, of als een bepaalde video niet ingeloten kan worden.

Wij hebben dit geprobeerd door bij voorbeeld de apps als Puffin en Worldatlas for iPad aan te bieden. Of dit geholpen heeft valt te betwijfelen, als je tenminste de leerlingen mag geloven…

7. Betrek leerlingen bij de invoering.

Een diginerds programma, een gezamenlijk digilunch: er zijn veel mogelijkheden om leerlingen en leraren te laten samenwerken om ieders ideeën en vaardigheden te verbeteren. Op de school van E-learning Laura maakte hun tweede klas club video gidsen over nieuwe apps en testte stappenplannen. Niemand vroeg hen hierom, ze kwamen gewoon. Dit enthousiasme zou wel eens bijzonder waardevol kunnen worden in de toekomst

Dit is een onderdeel waarvan we op de miniconferentie al sporen van hebben kunnen zien. Ik zou elke school die iets met iPads of andere tablets van plan is aanraden hier werk van te maken.

Onderwijs maak je tenslotte samen..

Fijne vakantie.

Dico Krommenhoek.

Gereedschap voor het geven van feedback: Easy Assessment

Een zeer gedreven docent LO in Autralië heeft een mooie app gebouwd, waarmee je op eenovudige wijze leerlingen kunt beoordelen op vaardigheden middels beoordelingsmatrices ( rubrics)

Het is even werk om de leerling namen in te kloppen, maar een beoordelingsrubric voor bij voorbeeld een presentatie, zoals ik deze vandaag in een les Duits zag op het Erasmiaans. Irene Konings vertelde me dat ze beoordeelde op inhoud, uitspraak, vlot en vrij spreken, gebruik werkwoordsvormen, zinsbouw en aantrekkelijkheid van presenteren.

Op de site Rubistar kan je (weliswaar in het Engels) de rubrics opstellen. Zodoende kan je je leerlingen laten meekijken naar de mate waarin hun klasgenoten voldoen aan de eisen die de opdracht aan hen stelt. “Peer assessment” blijkt een prima middel te zijn om leerprestaties te verhogen, als ze tenminste voorzien zijn van helder geformuleerde criteria.

De app Easy assessment geeft je niet al die stappen, maar geeft je wel de mogelijkheid op die verschillende criteria te oordelen.

en deze oordelen te voorzien van een aantekening of een foto.

Dit is het soort app waar en docent op zit te wachten volgens mij. Ik ben er in elk geval behoorlijk enthousiast over.

App Store – Easy Assessment.

Zoeken, zoeken, zoeken

Als je gaat zoeken naar apps, vind je er gemakkelijk vele honderden. Van de standaard Apple-apps via gratis spelletjes en dure met inhoud gevulde tot enorm dure apps, waarmee je je takenlijst in bedwang kunt houden of via een midi-interface zelfs muziek kunt componeren.
Apps zat dus, die of niks kunnen, maar veel tonen, of vrijwel niks tonen, maar waar je veel mee kunt- als je er tenminste de goede ideeën bij hebt.

Als onderwijsgevende zit je dus niet verlegen om inhoud als je je leerlingen wilt laten werken met de iPad. Maar als je verlegen zit om lesideeën die je met inhoudsloze apps wilt uitvoeren, wordt het best lastiger.

Flink wat sites besteden aandacht aan interessante apps. Slechts een enkele levert kant en klare lesideeën. Dat is op zich ook niet zo vreemd. We zijn verwend geraakt in onderwijsland. Uitgevers leveren ons de boeken, de toetsen, de multimedia. Er is goed over nagedacht door ervaren leerkrachten, vormgevers hebben er hun licht over laten schijnen, onderwijskundigen hebben er feedback op gegeven. De kerncompetenties, canons en noem maar op zijn er langs gelegd. Zo. Klaar. Nu nog alleen maar in die kinderhoofden krijgen. Wat zullen we ons druk maken over lesinhouden, als we alleen nog maar de boeken hoeven volgen.

In mijn eigen lessen kreeg ik er spoeg-genoeg van. Ik reikte de leerlingen via de ELO antwoordmodellen aan en besteedde mijn tijd aan spreekvaardigheid, luistervaardigheid en soms, heel soms aan schrijfvaardigheid.

Dat vond ik een prettige manier van werken, dat gevoel werd ook gedeeld hoorde ik van mijn leerlingen: uw lessen zijn eigenlijk nooit saai. Maar ik kreeg soms van mijn leerlingen wel de klacht, dat veel van werk zo naar huis werd verplaatst en daardoor de schooldag wel werd verlengd. Tja, dat is inderdaad lastig!

Nu met het iPad in de klas project lopen we eigenlijk tegen net zo’n type keuze aan, waar niet een eenvoudig antwoord op te geven lijkt te zijn. Alles uit het boek EN activiteiten met behulp van de iPad, dat kan niet succesvol zijn.

We zullen dus moeten nadenken over leerstofkeuzes.

Hè, was het nou maar wat makkelijker

Privé-les over bloggen

Dat had ik nou nooit gedacht, dat ik als oude bok privé-les zou geven aan collega’s. Blijkt maar weer dat je maar een beetje meer verstand hoeft te hebben van een stukje software om gelijken verder te kunnen helpen.
Gisteren zei Michel iets belangrijks in de groep:

je hoeft niet volledig een stukje ICT-gereedschap te beheersen om het te kunnen toepassen in de les

Als we kijken naar de vaardigheden die de leerling van de 21e eeuw nodig heeft (bron:Kennisnet in druk VO najaar 2011, 12-13), dan worden daar genoemd: creativiteit, ICT-geletterdheid, samenwerken, kritisch denken, communiceren, probleemoplossende vaardigheden en sociale en culturele vaardigheden.
Ik hoop en denk dat het schrijven van een Blog het stimuleren van het leren van of onderwijzen van deze vaardigheden ondersteunt.

20111101-141647.jpg

Nieuwe dingen doen

Op het Erasmiaans, zo’n instituut van klassiek, gedegen, lesstofgericht ( et j’en passe!) onderwijs, heeft afgelopen jaar de sprong naar de 21e eeuw gewaagd: Een klas en haar docenten werden toegerust met Ipads met daarop de boeken die de leerlingen dienen te gebruiken. Mooi, zou je denken, maar ja, geen internet op school en de docenten hadden voor het overgrote deel geen idee van wat ze met die dingen aanmoesten.

De leerlingen wel trouwens: die logden in op het netwerk van de aanpalende medische faculteit, zetten thuis allerlei geinige apps op hun Ipads, waarmee ze vervolgens konden spelen in plaats van huiswerk maken en zeker in de klas zich goed konden vermaken. Gelukkig was het maar één klas!

Dit jaar moet het anders, want ten slotte moet er ook wel iets geleerd worden. We hebben dus een leergang opgezet, een soort van fusion tussen de leergang Kleppen Dicht van APS, met als trainer Michel van Ast en het werk van Marieke van Osch (www.move.nu). We gaan de collega’s vragen praktijknabij onderwijsonderzoek te doen en als onderdeel daarvan een Blog bij te houden. Nou, dan moet ik ook maar…

Nu was op WordPress een blog aanleggen geen sinecure. Op Blogger is het een eitje, maar ja, de Ipad en Blogger… Terwijl WordPress een app heeft. Ik had enige tijd geleden al een account gemaakt, maar daar stopte het een beetje. Ik wil graag snel tot resultaten komen en dat ging niet.

Gisteren dus verder gegaan, maar om half een ’s nachts de doek in de ring gegooid: zelf met handleiding ( ik hou niet van handleidingen) kwam ik er niet uit.

In twitter een hulpvraag de wereld ingemikt, met één echt antwoord en een reactie van ene Jerry: Dat is de ouderdom. Het is mijn lot, echt! Toen ik als 24 jarige leraar ( OK, ruim dertig jaar terug) in aanwezigheid van een achttienjarige leerling, een leeftijdgenoot zeg maar, een gezicht trok omdat de schoolband zo erbarmelijk vals speelde, sprak zij de onsterfelijke woorden: ach meneer, mensen van uw generatie begrijpen onze muziek niet.